Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2010

"Caramel Capuccino σε tall"

Εσύ τα λες αυτά; Δε πιστεύω στα αυτιά μου, μου προκαλέις εμετό και συγγνώμη που θα στο πω είσαι τελικά για γέλια. Αν ήταν msn εδώ θα χρησιμοποιούσα ένα αρκετά ειρωνικό και θα μπορούσα να πω κακό εικονάκι που κατευθείαν σε μειώνει και σε κάνει να ντρέπεσαι. Αλλά δεν θα κάνω αυτό, αντιθέτως θα σου πω, κάλλιο αργά παρά ποτέ δε λένε; Τώρα μη τυχόν και με ρωτήσεις με το υφάκι σου ¨ποιοί;" γιατί θα θυμηθώ την γελοιότητα σου και θα σου ξανακάνω επίθεση.
Πάντως να το ξες, δεν υποφέρεσαι, στο χω ξαναπεί ε; Μέχρι χθές φιλοσοφούσες και μου αράδιαζες εκατοντάδες μπούρδες σχετικά με το τί θέλεις κι οτί είσαι διαφορετική κι οτι δε μπορεί κανείς να καταλάβει τί λες και τί εννοείς. "Άσε ρε ...κι" που θά'λεγε και μιά φίλη μου.
Σ'άρεσε η απομυθοποίηση; Σ'άρεσε που την πάτησες όσο δε πάει; Να μάθεις να μην ακούς κανέναν και να πιστεύεις στους ανθρώπους. Οι μαλακίες πληρώνονται μα ακόμα να το μάθεις; Δε βλέπεις οτί η πουτάνα η ρόδα το μόνο που κάνει είναι να γυρνάει; Ναι για την ίδια ρόδα λέω, απο εκείνη που μερικές φορές ,ειδικά εσύ πολλές, πέφτεις. Ντάξει μην την κατηγορείς, αυτό έχει μάθει να κάνει.
Αλλά στο θέμα μας τώρα που είσαι εσύ. Ξεχάστηκες κιόλας; Πάλι τα ίδια; Με το που σε αφήσω λίγο πάλι εσύ εκεί. Να σου πω κάτι; Δε θα βάλεις ποτέ μυαλό κι εγώ όμως δε θα σε παρατήσω ποτέ. Να το ξές.

Δεν υπάρχουν σχόλια: