Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

Απόγνωση

Ναι είμαι αγχωτικός τύπος και δεν ανέχομαι να μην ξέρω τί μου συμβαίνει ανά πάσα στιγμή. Θέλω όταν τηλεφωνώ σε κάποιον να το σηκώνει αμέσως γιατί αλλιώς αρχίζω και σκέφτομαι οτί κάτι κακό έκανα κι οτί με αποφεύγει ή οτί κάτι συνέβη. Μετά αγχωνομαι και δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο εκτός απο το να περιμένω με τις ώρες αν χρειαστεί το τηλέφωνο να χτυπήσει και να ακούσω το "έλα ρε, δεν το άκουγα, τί έγινε και με πήρες τόσες φορές;". Επίσης ναι! Είμαι ικανή αν κάποιος δεν μου απαντήσει στο μσν ή ακόμα και σε σμσ, να αρχίσω να σκέφτομαι οτί κάτι είπα και τα χάλασα όλα. Η συνέχεια γνωστή. Θα περιμένω ενώ θα με εχουν πυροβολήσει εκατοντάδες σκέψεις του τί μπορεί να είπα, μέχρι αν έρθει το μήνυμα που θα λέει "με πέταξε" ή δεν "δεν είχα κάρτα" αντίστοιχα. Τέλος, κάτι που επίσης με αγχώνει είναι τα μηνύματα του τύπου "πάρε με τηλέφωνο όποτε μπορέσεις". Μπορεί μεν να είναι οποιαδήποτε ανοησία αλλά εγώ θα κάνω τα πάνδυνα να κανω το τηλεφώνημα όπου κι αν είμαι, ακόμα και διακόπτωντας κάποια δουλειά μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: