Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012

...ΠροΒλήματα


Δε με παίρνει να μη μπώ κατευθείαν στο ψητό και σίγουρα, σε κανέναν δεν έλειψαν οι φλύαρες εισαγωγές μου, άλλωστε …δεν θα ασχολούνται όλοι τώρα με τα δικά μου.
Δεν ήθελα πολύ τελικά, την ξεστόμισα την ατάκα που έχει στοιχειώσει τις τελευταίες μου βδομάδες. Αυτή κι άλλες συγγενικές της όπως «Ο καθένας έχει τα προβλήματά του», «Σε πρήζω κι εγώ τώρα με τα δικά μου ενώ εσύ έχεις σοβαρότερα».  Και γιατί δηλαδή το δικό μου το πρόβλημα να’ναι σημαντικότερο απ’το δικό σου; Και μην μου λες οτί είμαι χαζή που σε άφηνα τόση ώρα να μιλάς για εκείνο, ενώ εγώ αντιμετωπίζω αυτό που ακούγεται ίσως κάπως πιο βαρύγδουπο.  
Εκτός απ’τις εισαγωγές δε μας παίρνει να κάνουμε και διαγωνισμό δυστυχίας. Ναι, όλοι μας έχουμε έγνοιες που μας βασανίζουν, υπάρχουν οι ελαφρότερες και οι σημαντικότερες. Αυτές που περνάνε και αυτές που μας πονάνε.
Όλοι μας έχουμε δικαίωμα στη δυστυχία, αλλά κανείς μας δε μπορεί να διαλέξει τον τρόπο. Σε αγγίζουνε απλά κι εσύ στεναχωριέσαι, στεναχωριέσαι διαφορετικά απ’ότι θα στεναχωριόμουν εγώ γιατί πολύ απλά δεν είμαστε το ίδιο. Μπορεί το πρόβλημά μου να σε κάνει να γελάς και το δικό σου εγώ, να μη μπορώ να το βαστάξω. Και μην μου λες πώς δεν αξίζει, γιατί αν δεν άξιζε δε θα το αφήναμε να μας αγγίξει . Τώρα «έχεις κι έχω τα δικά μου» και σημασία δεν έχει να τα βγάλουμε και να τα συγκρίνουμε, αλλά να μην τα αδικήσουμε. Βοήθησέ με και θα σε βοηθήσω.
 Σ’εχω ανάγκη και μ’έχεις κι εσύ.
Να είσαι ευγνώμων που έχεις προβλήματα και γίνεσαι ολοένα δυνατότερος για τα επόμενα που θα’ρθουν.  Σημαντικό δεν είναι να μην έχεις προβλήματα, σημαντικό είναι όταν τα’χεις να τα πολεμάς.

4 σχόλια:

Serotonin addict είπε...

O Σοπενάουερ έλεγε ότι οι μεγάλες δυστυχίες δεν επιτρέπουν στις μικρότερες να γίνουν αισθητές, ενώ όταν δεν υπάρχουν μεγάλες δυστυχίες, η παραμικρή στεναχώρια κι ενόχληση μας βασανίζει. Ίσως είμαστε φτιαγμένοι για να θεωρούμε τα προβλήματά μας πιο σημαντικά από των άλλων και να απελπιζόμαστε, όμως εκεί είναι που έρχεται ο φίλος και μας βοηθά να λύσουμε κάτι που πριν φαινόταν αδύνατο.
P.S. Πολύ ωραίο και αισιόδοξο κείμενο. Welcome back :)

nik hatzi είπε...

Να 'μαι πάλι κι εγώ μετά από αρκετούς μήνες... Μαρίνα κατ' αρχήν καλό καλοκαίρι και καλώς σε ξαναβρήκα! Θα σταθώ στην τελευταία σου πρόταση και θα προσθέσω και το εξής: "σημαντικό είναι επίσης να μην βλέπεις προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν" ;)

Φιλικά,
Νίκος

Ανώνυμος είπε...

......
V
Απόλαυσε τον κόσμο
με την αφέλεια ενός παιδιού
χωρίς να τον ιδιοποιείσαι
όπως τ' όνειρο
έτσι και η ζωή
είναι τόσο αληθινή
όσο διαρκεί
VI
Η σωστή κατεύθυνση
είναι πρoς τα 'κει
που μειώνεται ο πόνος

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=6tjNqf_WdOQ